Eenzaamheid door een chronische aandoening

Laatst deelde ik via social media een persoonlijk gedicht wat ik jaren geleden schreef in de meest emotionele en kwetsbare periode van mijn leven. De periode waarin ik nog maar net te horen had gekregen dat ik een chronische aandoening had. Het krijgen van een diagnose, zo ver verwijderd zijn van wie je bent en wat je voelt als gevolg hiervan, gaf mij een gevoel van eenzaamheid, leegte en emoties die ik nog lastig van elkaar kon onderscheiden. Hieronder lees je mijn persoonlijke gedicht:

“De wereld om mij heen…..”

In deze grote wereld voel ik mij zo ontzettend klein,⠀
soms heb ik momenten dat ik er heel even niet zou willen zijn.⠀
Even afsluiten van de wereld in een hoekje helemaal alleen,⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
om alles een plekje te kunnen geven van wat er gebeurd om mij heen.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Door de snel ontwikkelde en digitale maatschappij,⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
gaat de wereld in een sneltreinvaart aan mij voorbij.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Alsof ik heel hard moet rennen om met de trein mee te kunnen gaan, ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
maar hoe hard ik ook ren, ik alleen op het perron blijf staan.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Wanneer ik kijk naar de wereld om mij heen,
besef ik, iedereen voelt zich weleens eenzaam of alleen.
Veel mensen gaan aan zichzelf voorbij omdat ze met die sneltrein mee willen gaan,⠀
andere mensen besluiten, om net als ik, op het perron te blijven staan.

Alleen op het perron blijven staan om de drukte achter je te laten,⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
stilstaan bij je gevoelens en emoties en daar met anderen over willen praten. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Aandacht hebben voor elkaar en betrokken zijn bij je medemens,⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
dichtbij jezelf blijven is zo puur, oprecht en intens.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Geniet van het leven en kijk juist naar de mensen om je heen,⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
ook al voelt het soms niet zo, je bent nooit alleen…

Herkenbaar? Ongetwijfeld.
Iedereen voelt zich weleens eenzaam. Eenzaamheid gaat over je niet verbonden voelen. Je ervaart een gemis aan een hechte, emotionele band met anderen of je hebt minder contact met andere mensen dan je wenst.

Door een (ingrijpende) gebeurtenis of situatie waarbij je met name op jezelf aangewezen bent, kan eenzaamheid de kop op steken. In mijn geval ging het om het accepteren en leren omgaan met een chronische aandoening. Naast de lichamelijke klachten die ik had vanwege mijn aandoening, had ik onbeschrijflijk veel emoties die passeerden zoals; verdriet, teleurstelling, angst, leegte, onzekerheid, boosheid, verslagenheid, onmacht, onbegrepen en neerslachtig voelen.

Heb jij een kind met een chronische aandoening of ziekte en merk je deze signalen op? Neem contact met mij op zodat wij sámen jou kind kunnen helpen! Om deze verschillende emoties op een adequate manier te kunnen uiten, zijn/haar zelfvertrouwen en veerkracht te kunnen vergroten en ervoor te zorgen dat jou kind beter met zijn/haar aandoening kan leren omgaan. Je staat er niet alleen voor!

Liefs Nicolette

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *